***مجید اخشابی***

مصاحبه نشریه هفت با مجید اخشابی

"با تشکر از نیلوفر عزیرم که زحمت فرستان این مطلب رو کشیدند."

این مصاحبه مربوط میشه به نشریه کتاب هفت که مربوط به آبان ماه سال 1383 است(زمانی که تیتراژ خانه به دوش پخش میشد)

وضعیت کنسرت گزاری و مشکلات آن:

من فکر میکنم کلمه کنسرت همیشه یک بحران را در ذهن هنرمندان بوجود می آورد و کسی که میخواهد کنسرت بدهد باید این بحران را پشت سر بگذارد چون مشکلات زیادی بوجود می آورد که اجرای کنسرت خصوصا اجرای کنسرت موسیقی پاپ را مشکل میکند البته کنسرت های موسیقی سنتی هم این مشکل را دارند مثلا ممکن است با عدم استقبلا مواجه شوند با عدم بر آورد هزینه ها یا درآمد ها یا اشکالات اجرایی یا مسایل و مشکلات تبلیغی و خیلی چیزهای دیگر کسی اگر خوب بتواند این مشکل را حل کند مطمئنا می تواند کنسرت موفقی داشته باشد.

به خاطر این من فکر میکنم باید برای کنسرت از سوی ارگانهای زیربط برنامه ریزی مناسبی صورت گیرد و برخی از موانع رفع شود ولی در کل کنسرت دادن یک امر لازم است به هر حال هنرمند وقتی میتواند ایرادش را اصلاح کند که کارش در معض نمایش گزارده شود و حرفه ای شود که بتواند کنسرت بدهد موقع ضبط انواع و اقسام تشکیلات موسیقی می تواند به یک خواننده یا نوازنده کمک کند یک نوازنده که در زدن پیانو مهارت زیادی ندارد با کمک تمهیدات کامپیوتری به راحتی پیانو مینوازد ولی اگر این را قرار باشد خودش در صحنه اجرا کند باید بیست سال تمرین کند تا بتواند آن قطعه را بنوازد نسل جوان و نو پا نوازنده که هنوز تجربه پیدا نکردند چون جایی برای ارائه کارها و خطا ها وجود نداشته است و از طرفی هم نفس شدن با مردم بر روی سن بسیار ارزشمند است و لذت بخش و قابل اعتماد.

پاپ در صدا و سیما:

بهتر است راجع به عملکرد صدا و سیما در رابطه با موسیقی پاپ حرف نزنم و ......

برای خواندن ادامه مصاحبه بر روی ادامه» کلیک کنید.

ادامه مطلب

+ نوشته شده در پنجشنبه 14 آذر1387ساعت 20:26 توسط مریم پورمحمدی |

مصاحبه ماهنامه طنز و کاریکاتور با مجید اخشابی

مصاحبه ماهنامه طنز و کاریکاتور با مجید اخشابی

با فرمت PDF

دانلود

حجم: 988KB

+ نوشته شده در شنبه 13 مهر1387ساعت 3:34 توسط مریم پورمحمدی |

مصاحبه ماهنامه دنیای زنان با مجید اخشابی

لازم میدونم که ابتدا از زینب جان که زحمت خرید و پست این مجله رو برای من کشیدند کمال تشکر رو بکنم زینب جان واقعا دستت درد نکنه.

مصاحبه ماهنامه دنیای زنان با مجید اخشابی

با فرمت PDF

دانلود

حجم: 513KB

+ نوشته شده در جمعه 22 شهریور1387ساعت 22:25 توسط مریم پورمحمدی |

همه چيز دربار هنرمندان

همه چیز درباره هنرمندان

متولد دي ماه 1351 و فارغ التحصيل مهندسي عمران و كارشناس موسيقی. زادگاه پدري اش تنكابن است. تا 7 سالگی در تهران زندگی كرد و از 7 تا 20 سالگی در تنكابن و بعد دوباره به تهران نقل مكان كرد. ته تغاری است و دو برادر و دو خواهر دارد. پدرش در ساال 81 فوت كرد و مادرش در حال حاضر 67 سال دارد. تا به حال در محله های جيحون، شهرك غرب، اكباتان و شهرك ژاندارمری ساكن بود و در حال حاضر محل سكونتش جردن است. اتومبيلش پژو پرشياست. دو تن از دوستان نزديك مطبوعاتي اش جعفر گودرزی و رضا كريمی هستند. در زمينه موسيقی استادی نداشته و استادش را مردم می داند.

از 9 سالگی موسيقی را با نوازندگی سنتور آغاز كرد. اوايل نوجوانی به فوتبال علاقه مند بود، ولی در يك مسابقه دستش آسيب ديد و برای هميشه فوتبال را كنار گذاشت. عاشق شنا و كوهنوردی است. رابطه اش با مطبوعات هر چند كم اما بسيار خوب است. اهل پس انداز مالی نيست و بيشتر به پس اندازهای فكری كمی انديشد. بجز موسيقی از كار ساخت و ساز هم خوشش می آيد. شماره موبايلش را از وقتی خريده عوض نكرده است. رابطه اش با رويا و خيال خوب است. به سازهای سنتور و سه تار تسلط دارد. اهل كلاس گذاشتن نيست. يك بار در سال 81 به مكه رفته. بهترين كاستش را آلبوم پريزاد می داند كه هنوز به بازار نيامده. از تيپ اسپرت هم بدش نمی آيد. كمتر پيش می ايد در اولين برخورد كسی شيفته مرام و اخلاق نيكويش نشود. بهترين شهر برای سفر را سفر به شهر دل می داند. بهترين دوران تحصيلش را مقاطع راهنمايی و متوسطه می داند. معمولا صبح زود ساعت 11 از خواب بيدار می شود! به صورت پيگير مطبوعات را دنبال نمی كند اما مجله "روزهای زندگی" را دوست دارد و معتقد است "روزهای زندگی" مجله ای صميمی و وزين است.

هميشه و در هر شرايط‍ی لبخند از روی لبانش رخت برنمی بندد. مجرد است و فعلا قصد ازدواج ندارد. اولين كنسرتش در دوران راهنمايی و در مدرسه بوده و آخرين كنسرتش مهرماه سال 84 در كشور ژاپن.

زياد اهل رفيق بازی نيست. پاتوقش محل كارش، دفتر مهرآواست. با خودش رودربايستی دارد! هر روز و هميشه صدقه می دهد. با مادرش خيلی راحت و صميمی است. پرطرفدارترين ترانه هايش را "گمگشته" و "مهتاب" می داند. چيزهايی كه واقعيت ندارد آزارش می دهد. تا قبل از ورود به دانشگاه نمره ای كمتر از 15 نگرفته اما در زمان دانشگاه نمره صفر با ارفاق هم گرفته است!

تا به حال دو آلبوم به بازار عرضه كرده با نامهای "گمگشته" و "همراز" و سومين آلبومش "پريزاد" تا پايان سال به بازار عرضه می شود. تا به حال در توليد 200 آلبوم همكاری داشته است. عاشق غذاهايی است كه مادرش درست می كند. اصلا اهل جناح بندی نيست. به طالع اعتقاد دارد، اما به فال نه. تا حدودی احساساتی است. به تنهايی علاقه مند است. با مادرش زندگی می كند. در كودكی دوست داشت دكتر يا مهندس شود، در نوجوانی دوست داشت موسيقیدان شود و در حوانی دوست داشت خواننده شود. بيشتر شبيه پدرش است. از روزهای هفته چهارشنبه را بيشتر ذوست دارد. صبور و آرام است. از دروغ و دروغگو بدش می آيد. ذاتا خوش قول است اما در اجرا بدقول. زيا با نوشابه رابطه ندارد. تلويزيون را بيشتر از راديو دوست دارد و سينما را به تئاتر ترجيح می دهد. بهترين كارگردان سينما را "اسپيلبرگ" می داند. تا به حال به اكثر كشورهای اروپاي‍ی و آسيايی سفر كرده است. به صدای اصفهانی و ناصر عبدالهی علاقه دارد. معمولا كارهايی را كه مجبور نباشد انجام دهد پشت گوش می اندازد. معتقد است صدا ماندنی تر از تصوير است. تكيه كلامش "در واقع" و "عرض كنم كه" است. رنگ صدايش آبی است و بزرگترين واقعه تلخ زندگی اش را مرگ پدرش می داند. معتقد است برای اينكه انسان بتواند به خدا نزديك شود بايد بخشنده و مهربان باشدو پويايی و تحرك دو اصل مهم زندگی اش است. آدم درون گرايی است. يكی از خواننده های پرطرفدار و محبوب است و صدايش را همه دوست دارند.

خوش اخلاقی اش زبانزد است و كمتر پيش می آيد عصبانی شود. اهل كاسبی نيست و هيچ كاری را به اندازه موسيقی و فعاليت در آن لذت بخش نمی داند. معمولا با صدای آرام و طمأنينه حرف می زند. با هنرمند خاصی رفت و آمد خانوادگی ندارد. تحمل و صبرش زياد است. از بازيگری بدش نمی آيد. معتقد است زندگی فرصتی است كه انسانيت را بروز دهيم. لطف خداوند را هميشه شامل خودش دانسته. سال 70 وارد دانشكده فنی مهندسی چالوس شد. از سال 73 فعاليتش را در صدا و سيما آغاز كرد. يكی از صداهای ماندگار در عرصه موسيقی پاپ است. نه پرسپوليسی است نه استقلالی. مدتی پيش قرار بود در فيلمی بازی كند اما در نهايت نپذيرفت.

آخرين باری كه گريه كرد چندی قبل بود كه با يادآوری خاطره ای از پدرش همراه بود. سرش برود دورغ نمی گويد. فقر را بی نيازی می داند. هيچ وقت گوشی تلفن همراهش روی پيغام گير نيست و در هر شرايطی پاسخگوست. صدايش يكی از دوست داشتنی ترين صداهاست.

مجله: روزهای زندگی

شماره 253

+ نوشته شده در دوشنبه 20 خرداد1387ساعت 10:55 توسط مریم پورمحمدی |